Document uit De Vlam, 27 augustus 1949.

'Vlamkamp, 10 augustus 1949.

Langzaam komt een grote auto het smalle bospad op, dat naar ons Vlamkamp voert. Bij de cantine wordt halt gehouden. Voorzichtig wordt mevrouw Holst de helpende hand gereikt, om het uitstappen te vergemakkelijken. Aan de arm van Tom Rot, wordt een lommerrijk plaatsje gezocht, waar koffie wordt gedronken en velen de gelegenheid om kennis te maken of in enkele woorden herinneringen aan vroeger op te halen. (...)

De opstap naar het podium is te hoog voor haar. Daarom wordt haar stoel gezet te midden van de 250 jongens en meisjes van zes tot veertien jaar. Ontroering maakt zich van de vele honderden volwassenen meester, als mevrouw Holst (met gebroken stem) het woord richt tot de jongste generatie, haar opwekkend onvermoeid pal te staan voor recht en vrijheid. Honderden kinderogen zijn met enige bevreemding gericht op het wonderlijk verschijnen van deze oude vrouw, die in dit Vlamkamp slechts met 'tante Jet' wil worden aangesproken. De historische belangrijkheid van dit moment ontgaat hun nog, maar als voelen zij het gewicht van dit moment aan, is de stilte hoorbaar, die deze kinderen weten op te brengen als de grijze pionierster van het socialisme ook hen opwekt om te lezen en te studeren, met welke raad zij zich tevens wendt tot de intens luisterende massa volwassenen, achter de zittende kinderen.

Onder bijval van mevr. Holst wordt van haar de toestemming verkregen, om dit prachtige werk onder jeugd en ouderen in een haar naam dragende stichting, op nog bredere basis vast te leggen. Ter gelegenheid van de aanstaande 80ste verjaardag van HenriŽtte Roland Holst, zal dan ook de HRH-stichting in het leven worden geroepen. Sam de Wolff sloot met een hartelijk woord deze korte bijeenkomst, waarna jong en oud de Internationale zong. Steunend op haar stokje, zong 'tante Jet' mee, ontroerd door de liefde en kameraadschap, die in golven op haar toestroomde.

Spanjers rode auto verdween weer tussen de dennen, een kostbare last wegvoerend naar een zomerrust, die door het vele werk dat door mevr. Holst nog wordt verricht geen rust betekent, maar een voortdurende bezigheid om 's mensen geest op een hoger plan te brengen.

Voor allen een onvergetelijke middag!'